

İstinye Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Caner Özdurak, 2026 yılının ekonomik görünümünü kıymetlendirdi. Özdurak’a nazaran, faiz siyasetlerinin tek başına enflasyonu kalıcı biçimde düşürme gücü zayıflarken, Türkiye iktisadı düşük katma bedelli büyüme ve fiyat yapışkanlığı meseleleriyle karşı karşıya. Hizmet bölümündeki denetimsiz artışlar, kur baskısı ve global sermaye şartları enflasyonla çabayı zorlaştırıyor.
İstinye Üniversitesi İktisadi, İdari ve Sosyal Bilimler Fakültesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Caner Özdurak, yeni yılın ekonomik görünümünü kıymetlendirdi. Doç. Dr. Özdurak’a göre, 2026’ya girerken asıl gereksinim, para siyasetinin ötesine geçen nitelikli bir ekonomik dönüşüm.
“Kontrolsüz fiyat artışları enflasyonla çabaya darbe vuruyor”
Enflasyonla uğraşta mevcut faiz siyasetinin tesirinin zayıfladığını belirten Doç. Dr. Caner Özdurak, şöyle devam etti:
“Eğer 2026 yılında da enflasyonla çaba yalnızca faiz kararları üzere para siyaseti araçlarıyla yürütülmeye devam ederse, enflasyonun yüzde 20’nin altına inmesi pek mümkün görünmüyor. Bu durum, iktisat idaresinin amacına ulaşmasının sıkıntı olacağını gösteriyor. Burada, kalıcı bir muvaffakiyet için iktisadın kurgusunun, sanayi siyasetlerinin ve makro ekonomik stratejilerin değişmesi gerektiğini vurgulamak isterim. Türkiye iktisadının giderek düşük katma pahalı hizmet bölümüne yaslandığı dikkat çekiyor. Bilhassa hizmet dalındaki denetimsiz fiyat artışları enflasyonda bir yapışkanlık yaratıyor ve gayrete darbe vuruyor. Konut ve eğitim harcamalarında da acil ıslahat gereksinimi bulunuyor. Bu olumsuz etkenlere karşın, temkinli de olsa faiz indirimlerinin devam edebileceğini, fakat 2026 Ocak ayında beklenenin çok üzerinde bir enflasyon gelmesi durumunda indirim kararlarının pas geçilebileceğini öngörüyorum.”
“Düşük nitelikli büyüme modeli kur istikrarını tehdit ediyor”
Düşük nitelikli büyüme modelinin sürdürülebilir döviz girişi yaratma potansiyelini ve kur istikrarını tehdit ettiğini belirten Doç. Dr. Özdurak, “Yüksek enflasyonun devam etme beklentisi ve faiz indirimlerinin sürme ihtimali, gerçek faizin cazibesini azaltarak kur üzerinde üst istikametli bir baskı oluşturuyor. Türkiye iktisadının 3. çeyrek büyüme bilgilerini yorumlarken en büyük sorunu şöyle açıklayabiliriz: Büyümenin lokomotiflerinin inşaat ve finans üzere düşük verimli, düşük katma pahalı alanlar olması, kaynakların inovasyona değil, spekülatif yararlara yönlendirildiğini gösteriyor. Bu yapı, topluma yalnızca ‘karnını doyurup barınabildiğine şükreden’ bir durumu empoze ediyor. Bu düşük nitelikli büyüme modeli, güçlü ve sürdürülebilir döviz girişi yaratma potansiyelini düşürüyor ve kur istikrarını tehdit ediyor” dedi.
“Fed üyelerinin faiz beklentileri, global sermaye akışını etkiliyor”
Doç. Dr. Özdurak, “ABD Merkez Bankası (Fed) üyelerinin faiz beklentileri (FOMC), global sermaye akışını etkiliyor” diyerek kelamlarına şöyle sürdürdü:
“FOMC beklentilerine nazaran, faiz indirim döngüsü yaklaşıyor olsa da ABD faizleri 2025 boyunca yüksek kalacaktır (2025 medyan beklenti yüzde 3.6). Bu durum, global sermayenin ABD üzere inançlı limanlara akışını sürdüreceği manasına gelir ki, bu da Türkiye üzere gelişmekte olan ülkelerden sermaye çıkışı baskısını korur. Orta vadede faizlerin yüzde 3 civarındaki nötr düzeye inmesi beklenirken, bu durum global likiditeyi artırsa bile, yabancı yatırımcının Türkiye’ye gelmesi büyük ölçüde ülkenin kendi iç dinamiklerine ve makroekonomik stratejisine bağlı olacaktır.”
“2026’dan beklenti nitelikli bir gayretin başlatılması”
2026’dan temel beklentinin mevcut duruma karşı nitelikli bir gayretin başlatılması olduğunu belirten Doç. Dr. Özdurak, “Öte yandan, TÜİK’in Ocak 2026’dan itibaren AB standartlarına ahenk maksadıyla yapacağı metodolojik değişiklikler (Ulusal Hesaplar verisiyle tartı yapısının belirlenmesi gibi) teknik olarak memleketler arası ahengi sağlasa da Türkiye’deki gelir dağılımı bozukluğu ve konut/kira üzere temel ihtiyaçlardaki fahiş artışlar nedeniyle hissedilen enflasyon ile resmi enflasyon ortasındaki makası açabilir ve dataya olan inancı azaltabilir. Sonuç olarak, Türkiye iktisadının temel sorunu, yalnızca para siyasetiyle çözülemeyecek kadar derin olan, katma kıymeti düşük bir büyüme modeli ve enflasyondaki yapısal yapışkanlıktır. 2026’dan temel beklenti, bu duruma karşı nitelikli bir uğraşın başlatılmasıdır” diyerek kelamlarını tamamladı.
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı


