Araştırmalar, demirhindi, bamya ve çemen otu üzere bitkilerden elde edilen doğal bileşiklerin su arıtımında mikroplastikleri tesirli biçimde uzaklaştırdığını ortaya koyuyor. Bilim insanları bu gelişmeyi, etraf dostu teknolojiler açısından kıymetli bir adım olarak pahalandırıyor. Bilim dünyası ise bu probleme karşı daha inançlı ve sürdürülebilir tahliller geliştirmeye odaklanıyor. Konya Ticaret Odası (KTO) Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Beslenme ve Diyetetik Kısım Lideri Prof. Dr. Nurhan Ünüsan, mikroplastik kirliliğine yönelik geliştirilen yeni yaklaşımları kıymetlendirerek değerli bilgiler paylaştı.
“Bitki Bazlı İçerikler, Etraf Dostu Bir Alternatif Olarak Öne Çıkıyor”
Mikroplastiklerin, global ölçekte değerli bir etraf sorunu olduğunu lisana getiren KTO Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Beslenme ve Diyetetik Kısım Lideri Prof. Dr. Nurhan Ünüsan “Mikroplastikler, su kaynaklarından besinlere ve insan dokularına kadar geniş bir alanda tespit edilerek global ölçekte değerli bir etraf sorunu olarak öne çıkıyor. ABD’de Tarleton State University bünyesinde yürütülen araştırmalar, demirhindi, bamya ve çemen otu üzere bitkilerden elde edilen doğal polisakkaritlerin su arıtımında tesirli olabileceğini ortaya koyuyor. Bu bitkilerden elde edilen jel gibisi müsilajın, mikroplastik parçacıklarını bir ortaya getirdiği ve çökelmelerini kolaylaştırdığı belirtiliyor. Laboratuvar bulgularına nazaran kelam konusu doğal bileşikler, su örneklerinde yüksek oranda mikroplastik masrafımı sağlayabiliyor. Bitki bazlı bu içeriklerin toksik olmayan ve biyobozunur yapısı, onları etraf dostu bir alternatif olarak öne çıkarıyor” biçiminde konuştu.
“Bilimsel Datalar Detoks Savlarını Desteklemiyor”
Prof. Dr. Nurhan Ünüsan, mevzuyla ilgili kıymetli bir bilimsel ayrımın altını çizerek; “Mevcut araştırmalar, bu bitkisel bileşiklerin su arıtımındaki potansiyelini ortaya koyuyor. Lakin bu hususların insan bedenindeki mikroplastikleri temizlediğine dair bilimsel olarak doğrulanmış bir delil bulunmuyor. Toplumsal medyada yer alan ‘demirhindi mikroplastikleri bedenden atıyor’ üzere tezler akademik datalarla örtüşmüyor. Sindirim sisteminin karmaşık yapısı nedeniyle su arıtımında işe yarayan bir sistem, insan bedeninde tıpkı sonucu vermeyebiliyor. Bu prosedürler, bugün için bir detoks uygulaması değil, çevresel mikroplastik yükünü azaltmaya yönelik yenilikçi bir mühendislik tahlili olarak değerlendirilmelidir” dedi.
“Bireysel Seviyede En Tesirli Yaklaşım, Mikroplastik Maruziyetini Azaltmaya Odaklanmaktır”
Plastik maruziyetinin azaltılmasının ehemmiyetine değinen Ünüsan; “Araştırmaların dikkat çeken bir öbür istikameti ise sürdürülebilirlik boyutudur. Besin sanayisinde atık olarak ortaya çıkan demirhindi çekirdeği üzere gereçlerin tekrar kıymetlendirilmesi, döngüsel iktisat yaklaşımı kapsamında hem doğal kaynakların korunmasına hem de atıkların katma pahaya dönüştürülmesine katkı sağlıyor. Kişisel seviyede ise en tesirli yaklaşım, mikroplastik maruziyetini azaltmaya odaklanmaktır. İçme suyunun filtre edilmesi, sıcak yiyeceklerin plastik ambalajlarla temasının sonlandırılması ve günlük plastik tüketiminin azaltılması, bilimsel bilgiler ışığında öne çıkan somut adımlar ortasında yer alıyor.
Sonuç olarak, doğal polisakkaritler, mikroplastik kirliliğiyle uğraşta umut vaat eden bir etraf teknolojisi olarak öne çıkıyor. Bu gelişmenin yanlışsız anlaşılması büyük kıymet taşıyor. Bugünkü bilimsel deliller, insan bedeninde bir mikroplastik paklığı değil, su arıtımında daha inançlı ve doğal bir alternatifin mümkün olabileceğine işaret ediyor” diyerek, bireylerin günlük hayatta alacağı kolay lakin tesirli tedbirlerle mikroplastiklere maruziyetini değerli ölçüde azaltabileceğini, şuurlu tüketim alışkanlıklarının ferdî sıhhat ve çevresel sürdürülebilirlik noktasında kritik rol oynayacağını söz etti.
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı
