Darıca’daki özel hayvanat bahçesi kapanınca yolları İzmir’e düşen dört primat, yıllardır kendilerine bakan Tuğçe Nur Bostancı’dan ayrılmadı. “Arkalarından bakıp el sallayamazdım” diyen Bostancı, sevdiği hayvanların peşinden İzmir’e geldi. Şimdi Doğal Yaşam Parkı’nda her sabah onların yine yükselen şarkılarını dinliyor.
İzmir Büyükşehir Belediyesi Doğal Yaşam Parkı, yeni sakinleriyle birlikte sırf hayvanların değil, onlara yıllardır emek veren insanların da yeni yuvası oldu. Darıca’daki özel hayvanat bahçesinin kapanmasının akabinde siamang ailesinin annesi 24 yaşındaki Savannah, Türkiye’de doğan birinci siamang yavrusu 9 yaşındaki Mula ile gibon ailesinden 29 yaşındaki Justine ve 16 yaşındaki Bruno’nun yeni adresi İzmir oldu. Yıllarca onlara bakan Tuğçe Nur Bostancı ise bir mühlet sonra peşlerinden geldi.
“Arkalarından bakıp el sallayamazdım”
Hayvanlardan ayrılacağını öğrendiğinde büyük hüzün yaşadığını söyleyen Bostancı, “Onların arkasından bakıp el sallayamazdım. Onlardan ayrılmak istemedim. Doğal Yaşam Parkı da onların adaptasyon mühletini daha kolay hale getirmek için çalışıyordu. Yaptığımız görüşmelerin akabinde ben de İzmir’e geldim. Düzgün ki geldim ve güzel ki hâlâ onlarla birlikteyim” dedi.
Bostancı için bu karar sadece bir iş değişikliği değildi. Yıllardır birlikte yaşadığı hayvanlardan ayrılmamak, onların yeni ömürlerine da eşlik etmek manasına geliyordu. Vakit içinde her birinin karakterini, sesini, davranışlarını ve ruh halini öğrenen Bostancı, aralarındaki bağın karşılıklı olduğunu söylüyor.
“Ben onların karakterlerini, ruh hallerini, sevinçlerini, üzüntülerini bir bakışta anlayabiliyorum. Onlar da benim sesime, kokuma ve tavırlarıma alışkın. Birlikte bir rutinimiz var” diyen Bostancı, hayvanlarla kurduğu bağın yıllar içinde güçlendiğini tabir etti.
Yeni yuvalarında birbirlerine tutundular
İzmir’e birinci geldiklerinde alan değişikliği sebebiyle huzursuz olan hayvanların, tanıdıkları bakıcılarının yanlarında olması adaptasyon sürecini kolaylaştırdı. Primatların rutinlerine bağlı hayvanlar olduğunu belirten Bostancı, “Yeni alan değişimi her canlı için gerilimli bir süreç. Güvendikleri bir insanın burada olması onlara daha yeterli hissettirdi, huzur verdi. Vakitle hem ben hem de onlar yeni hayatımıza alıştık. Münasebetimiz çok güzel. Birbirimizi gördüğümüz vakit çok keyifli oluyoruz” sözlerini kullandı.
Hayvanların İzmir’e alıştığını gösteren en hoş işaret ise sabahları geliyor. Gibon çeşitlerinin en irisi olan siamanglar, İzmir’e geldikleri birinci günlerde müzik söylemezken artık her sabah seslerini duyuruyor.
Bostancı, bu değişimi şöyle anlattı:
“İzmir’e geldikleri birinci vakitler müzik söylemiyorlardı, daha sakinlerdi. Şimdi her sabah onların müziklerini dinliyoruz. Bu, onların ‘Bu alan artık bizim yuvamız’ demesinin hali. Memnunlar, sevinçliler. Hayvanlar keyifli olduklarında hareketli ve bağlantıları daha güçlü. Keyifsiz olduklarında ise yalnız kalmak istiyorlar.”
“Hayatımı onlar için değiştirdim”
Bostancı’nın Savannah, Mula, Justine ve Bruno ile kurduğu bağ, çalışma saatlerinin çok ötesine geçiyor. Onları sadece baktığı hayvanlar olarak görmeyen Bostancı, hayatının kıymetli bir modülü haline gelen primatları daima düşündüğünü söylüyor.
“Ben onlar için hayatımı değiştirdim, onların peşinden geldim. Aramızda büyük bir bağ var. Onlara karşı hissettiğim bağ cümlelerle tanım edilemez. Her dakika aklımdalar. Yağmur yağdığı vakit ne yaptıklarını düşünürüm. Şimşek çaktığı vakit korkup korkmadıklarını merak ederim. Daima onları düşünüyorum. Nasıl olduklarını daima merak ediyorum.”
Darıca’dan İzmir’e uzanan bu seyahatte değişen sırf adresleri oldu. Savannah, Mula, Justine ve Bruno yeni yuvalarında ömürlerini sürdürürken, onları yıllardır yalnız bırakmayan Bostancı da her sabah tanıdık sesleriyle güne başlıyor.
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı
