Okullarda yaşanan akran zorbalığı olayları, öğrencilerin ruhsal ve akademik gelişimini olumsuz etkiliyor. Zorbalığa maruz kalan öğrencilerde içe kapanma, okuldan uzaklaşma ve akademik başarısızlık üzere belirtilerin sıkça görüldüğünü belirten Büyükşehir Belediyesi Psikologları, uygun dayanakla çocukların yaşadığı tecrübesi sağlıklı formda manalandırarak, özgüvenini yine kazanabileceğini belirtti.
ÇOCUKLARIN GÖRÜNMEYEN MÜCADELESİ
Sosyal medya başta olmak üzere ekranlara yansıyan imajlar akran zorbalığının geldiği boyutu gözler önüne seriyor. Öğrenciler ortasında fizikî, sözel ve ruhsal şiddet olarak kendini gösteren durum çocukların geleceği için değerli bir risk barındırıyor. Psikologlar, zorbalığın sadece mağdur olan öğrencileri değil, zorbalığı uygulayan ve şahit olan çocukları da olumsuz etkilediğine dikkat çekti. Bu kapsalda Büyükşehir Belediyesi Lokomotif Çocuk Köyü Psikoloğu Bedriye Gizem Top, “Akran zorbalığı çocukların görünmeyen mücadelesidir” dedi.
“ALAY EDİLMEK ÇOCUĞUN BENLİK ALGISINI ZEDELİYOR”
Akran zorbalığının çocukların gelişimini makus istikamette etkilediğine dikkat çeken Psikolog Gizem Top, “Akran zorbalığı çocukların ruhsal sağlamlığını direkt etkileyen ve uzun vadeli sonuçlar doğurabilen önemli bir risk faktörüdür. Alay edilmek, dışlanmak, tehdit edilmek ya da toplumsal ortamlarda küçük düşürülmek çocuğun benlik algısını zedelerken, kendine dair olumsuz inançlar geliştirmesine ve akademik motivasyonunun düşmesine yol açabilir. Örneğin sınıf içinde daima lakap takılan bir çocuk, vakitle ‘Ben esasen yetersizim’ niyetini içselleştirebilir ve derse katılmaktan kaçınabilir. Birebir vakitte çocuğun kendini inançta hissetme gereksinimini sarsarak, toplumsal bağlantılardan geri çekilmesine neden olabilir. Teneffüsler de yalnız kalmayı tercih eden ya da küme çalışmalarında geri planda duran çocuklar bu geri çekilmenin sık görülen örneklerindendir” dedi.
“DAVRANIŞSAL SİNYALLER AİLELER İÇİN BİRER İPUCUDUR”
Açıklamalarına devam eden Bedriye Gizem Top, “Saha gözlemlerimde, zorbalığa maruz kalan birçok çocuğun yaşadıklarını sözel olarak tabir etmekte zorlandığını, lakin davranışlarıyla güçlü sinyaller verdiğini görüyorum. Okula gitmek istememe, ani ders başarısı düşüşleri, içe kapanma, korku belirtileri, öfke patlamaları, uyku ve iştah değişiklikleri ile özgüvende bariz azalma bu sinyaller ortasında yer almaktadır. Çocuğun verdiği bu sinyaller aileler için kıymetli bir ipucudur. Örneğin daha evvel okula severek giden bir çocuğun sabahları karın ağrısı mazeretiyle okula gitmek istememesi ya da akşamları ağır huzursuzluk yaşaması, altta yatan bir zorbalık tecrübesinin işaretleri olabilir. Birçok vakit çocuklar, yaşadıklarını anlatmanın bir tahlil getirmeyeceğine ya da daha fazla sorun yaratacağına inanarak sessiz kalmayı tercih edebilirler. Kimi çocuklar ‘Şikâyet edersem daha çok dalga geçerler’ kanısıyla yaşadıklarını saklar. Bu noktada ebeveynlere ve bakım verenlere kıymetli sorumluluklar düşmektedir” dedi.
“ÇOCUĞUN YAŞADIKLARINI KÜÇÜMSEMEYELİM”
Çocuğun anlattıklarını küçümsemek, ‘takma kafana’ ya da ‘herkesin başına gelir’ üzere tabirlerle durumu geçiştirmenin çocuğun yalnızlık ve çaresizlik hissini arttırabildiğini söz eden Top, “Örneğin yaşadığı zorbalığı paylaştığında ciddiye alınmadığını hisseden bir çocuk, bir sonraki adımda büsbütün içine kapanabilir. Bunun yerine, yargılamadan dinlemek, hislerini geçerli kılmak ve çocuğa yalnız olmadığını hissettirmek kollayıcı bir tesir sağlar. ‘Bunu yaşaman çok güç olmalı, birlikte ne yapabileceğimize bakalım’ üzere tabirler çocuğun itimat hissini güçlendirir. Gerekli durumlarda okul ile iş birliği yapmak ve profesyonel takviye almak, sürecin sağlıklı yönetilmesi açısından epeyce değerlidir. Erken fark edilen akran zorbalığı, yanlışsız psikososyal dayanakla ele alındığında çocuğun ruhsal sağlamlığını güçlendirebilir ve kalıcı olumsuz tesirler bırakmadan yönetilebilir. Uygun dayanak alan birçok çocuk, yaşadığı tecrübesi sağlıklı halde manalandırarak özgüvenini tekrar kazanabilmektedir” sözünü kullandı.
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı
