Cam kemik hastalığıyla dünyaya gelen Yaşar Karaduman, İzmir İtfaiyesi’nde 24 yıldır vazife yapıyor. 110 santimetrelik uzunluğu ve yıllarca kullanılan itfaiye acil davet numarası 110’dan esinlenerek “110 Yaşar” diye anılan Karaduman, çalışma azmi ve yaşama sevinciyle ilham veriyor.
İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı Tire İtfaiye Grubu’nda santral vazifelisi olarak çalışan Yaşar Karaduman’ın hayatı, çocukluk yıllarından itibaren şiddetli bir çabayla şekillendi.
Tıptaki ismiyle “osteogenesis imperfekta” olarak isimlendirilen halk arasında ise “cam kemik hastalığı” olarak bilinen genetik rahatsızlıkla dünyaya gelen ve o devir 10 yaşına kadar ömür biçilen Karaduman bugün 52 yaşında. Ailesinin takviyesi ve gördüğü tedavilerle hayata tutunan Karaduman, 24 yıldır itfaiye teşkilatında misyon yapıyor.
110’dan 112’ye uzanan bir hikâye
Yaşar Karaduman, 2000 yılında Tire Belediyesi’nde taşeron takımında emekçi olarak çalışmaya başladı. 2002 yılında belediyenin açtığı engelli bireylere yönelik imtihana katıldı ve başarılı oldu. İtfaiye teşkilatında görevlendirilen Karaduman, o günden bu yana santralde çalışıyor.
O yıllarda kullanılan 110 numaralı itfaiye acil davet çizgisi, Karaduman’ın fizikî özelliğiyle de örtüştü. Yaşar Karaduman, “O vakitler 110 vardı, 112 yoktu. Boyum da 110 santimetreydi. Bana ‘110 Yaşar’ dediler. Her yerde bu isimle tanındım” tabirlerini kullandı.
2014 yılında Bütünşehir Yasası ile İzmir Büyükşehir Belediyesi bünyesine geçen Tire İtfaiye Grubu’ndaki misyonunu sürdüren Karaduman, yazışmaları takip ediyor, ihbarların ilgili takımlara ulaştırılması ve uyum sürecinde sorumluluk üstleniyor.
Ailesi büyük fedakarlıklarda bulundu
Karaduman’ın hayat gayreti çocukluk yıllarında başladı. Kemiklerinin kırılganlığı sebebiyle önemli sıhhat sıkıntıları yaşayan Karaduman için ailesi büyük fedakârlıklarda bulundu. Tedavi sürecinde konutlarını satmak zorunda kalan aile, oğullarının ömrünü sağlıklı bir biçimde sürdürebilmesi için tüm imkânlarını seferber etti. Annesi ise küçük Yaşar’ı kucağında okula götürüp getirerek eğitiminden geri kalmaması için çabaladı. Yaşadığı sıhhat sıkıntılarının kendisini hayattan uzaklaştırmasına müsaade vermediğini vurgulayan Karaduman, “Çalışıyorum, aileme bakıyorum, özel işlerimi kendim çözebiliyorum. Fiziki durumumdan ötürü hiçbir vakit kendimi berbat hissetmedim. Kendimle barışık biriyim” dedi.
“Bir canı kurtarmak çok kıymetli”
İtfaiyeciliğin kendisi için sadece bir meslek olmadığını belirten Karaduman, alanda misyon yapmayı, yangınlara müdahale etmeyi ve insanlara direkt yardım etmeyi çok istediğini söyledi. Bugün santralde vazife yaparken de sorumluluğunun şuuruyla hareket ettiğini söz eden Karaduman, ihbarların vaktinde alınması ve grupların yanlışsız biçimde yönlendirilmesinin ehemmiyetine dikkat çekerek, şunları lisana getirdi:
“Ben arama kurtarmada olmak isterdim. Alanda çalışmayı isterdim. Zira birinin meskenini, iş yerini, canını kurtarıyorsunuz. Sonra huzurlu bir formda buraya geliyorsunuz. Benim işim de hoş. Gelen ihbarları vakit kaybetmeden ilgili takımlara iletiyorum. Burada da uyum ve vakitle yarış kelam konusu. Ben de işimi en uygun biçimde yapmaya çalışıyorum.”
İtfaiyeciliğin büyük fedakârlık isteyen bir meslek olduğunu vurgulayan Karaduman, “Kafanızı yastığa koyduğunuzda ‘Ben bugün başardım, can kurtardım, mal kurtardım, bir hayvanı kurtardım’ diyebilmek çok hoş. Her mesleğin tadı başka ancak itfaiye daha farklı” diye konuştu.
Görev yaptığı müddet boyunca grup arkadaşlarıyla güçlü bir bağ kurduğunu belirten Karaduman, onların kendisine hiçbir vakit farklı davranmadığını söyledi. Bir ihbar geldiğinde olay yerine müdahale etmek üzere yola çıkan grupların arkasından dua ettiğini anlatan Karaduman, meslektaşlarının takviyesinin kendisi için çok değerli olduğunu ifade etti.
“Engelli çocuklarınızı okutun”
Yaşadığı tecrübelerden yola çıkarak engelli bireylerin ailelerine seslenen Karaduman, çocukların eğitimden ve toplumsal hayattan uzak tutulmaması gerektiğini vurgulayarak, “Birçok engelli gördüm. Hayatla barıştırmamışlar, okutmamışlar çocukları. Engelli çocuğunuzu okutun. Onları kendilerini geliştirebilecekleri kurslara gönderin. Aileler çocuklarından utanmamalı, onlara sahip çıkmalı. Biz utanılacak beşerler değiliz. Bize balık yemesini değil, balık tutmasını öğretin” dedi. Çalışma hayatında kendisine fırsat verilmesinin hayatını değiştirdiğini belirten Karaduman, engelli bireylerin yeteneklerini ortaya koyabilmeleri için desteklenmelerinin ehemmiyetine dikkat çekti.
Hayata gülümseyerek bakıyor
Karaduman, itfaiye teşkilatındaki unutamadığı anıları da gülümseyerek paylaşıyor. Bir gün yangın söndürme hortumuna birdenbire su verilmesiyle hortumdaki basıncının kendisini havaya kaldırdığını ve arkadaşlarının tutmak zorunda kaldığını anlatan Yaşar Karaduman, “Merdivenli itfaiye aracına çıktığım günü de unutmadım. O sırada çok heyecanlandım ve aşağıya bakamadım” dedi. Sıcakkanlılığı ve güler yüzlülüğüyle tanınan Karaduman, ömrün bedelini bilmek gerektiğini şu sözlerle lisana getirdi: “Hep olumlu baktım hayata. Zira hayat saç kılı kadar incecik. Bu hoş tabiatın, hoş ömrün değerini bilmek lazım.”
“110 Yaşar” itfaiye bünyesinde 24 yıldır sürdürdüğü misyonuyla kararın, dayanışmanın ve yaşama sevincinin güçlü bir örneğini ortaya koyuyor. Karaduman’ın öyküsü, karşılaşılan manilere karşın hayata ve çalışma ömrüne tutunmanın mümkün olduğunu gösteriyor.
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı
