Türkiye’nin en uzun soluklu gençlik şenliği “Hazır mıyız?” mottosuyla düzenlenen 40. Genç Günler başladı. Müze Gazhane Meydan Sahnesi’nde moderatörlüğünü Genel Sanat Yönetmeni Yardımcısı Berna Adıgüzel’in yaptığı söyleşinin konuğu İlker Kaleli’ydi.
40. Genç Günler kapsamında Kent Tiyatroları’nda konuk ettiğimiz oyuncu ve müzisyen İlker Kaleli, gençlerle oyunculuk ve müzik üzerine keyifli bir söyleşide buluştu. Sanat üretimi, yaratıcılık süreci ve disiplinler ortası çalışmalar üzerine gerçekleşen sohbet, iştirakçilerin ağır ilgisiyle gerçekleşti.
Moderatörün “oyuncu olmaya yahut bu mesleğe girmeye nasıl karar verdiniz? Nasıl müsabakalar, nasıl kırılmalar oldu hayatınızda?” sorusu üzerine:
İlker Kaleli: “Çocukken hepimizin oynadığı oyunları ben biraz fazla ciddiye aldım. Yaşım büyüdü, büyüdükçe oyunlar da büyüdü. Oyun oynamanın benim için bir hayatta kalma yolu olduğunu bu yaşlarda yeni anladım. Baktım ki ilgi alanım çok fazla. Hepsinde tabanına kadar gitmeye çalışan bir çocuktum. O anda kendimin farkına varmak üzere bir durum yaşadım. Hepsini tek bir potada nasıl eritirim diye düşünürken karşıma çıkan beşerler da büyük etken oldu. Tanıştığın beşerler kapılar açıyor. Bu kapılar da oyuncu manasında görülmeme yol açtı.
Moderatörün “Sanat İdaresi üzere çok teorik bir şey okudun. Şahika Tekand’la çalışıyordun tıpkı vakitte. Ondan sonra da disiplini çok fazla bir yer olan Londra’da bir okula gittin. Sende nasıl dengelendi. Bütün bu metotları nasıl birbiri içinde erittin?”
İlker Kaleli cevaben: “Bu alışveriş hala devam ediyor. Lisede kendi kendime bir formda disipline olmam gerekiyor, dedim. 17 yaşında bir çocukken düşlerimde sahneye çıktığımı görürdüm. Kalbim atıyordu. Delirmiş durumdaydım, gözüm hiçbir şey görmüyordu. Yalnızca tiyatro, benim oyunculuğu öğrenmem gerekiyor, diyordum. Bir şey yapmak istiyordum lakin nasıl yapılacağına dair hiçbir fikrim yoktu. Sanat İdaresi kısmı tiyatro yüklüydü. Konservatuvarda olan diğer dersler de vardı. Birçok değerli bireyle orada temas kurdum. Şahika Hoca’yla orada tanıştım. Orada en değerlisi düşünmeyi öğrendim. Orası benim için uygun bir deney alanı oldu.
Sonra Londra macerası başladı. O sene 8000 kişi başvurmuştu, 22 kişi aldılar. Çok sert bir okuldu sahiden. Orada bakış açısı çok farklı. Format farkı var.
Sanat İdaresi kısmında ise herkesten, her hocadan aldığım bir şey oldu. Usta-çırak bağlantısına inanan bir beşerim ben. Genç bir oyuncunun farklı ustalarla vakit geçirmesi gerektiğine inanıyorum.” dedi.
Moderatör Berna Adıgüzel: “Oyunculuğun sezgisel bir yanı var. Teknik, eğitim, metotlar… Bunların istikrarını nasıl kuruyorsun?”
“Duruma nazaran, projesine nazaran değişiyor. Bir defa öğrenme evresinde yalnızca teknik çalışılması gerekiyor. Teknik olmadığı vakit nevroz geçiren bir beşere dönüşüyor oyuncu. Bunun yanında yaratıcılığını arttıran şeylerle beslenmesi gerekiyor. Yol açmak gerekiyor. Teknik, usul beşere birtakım kapılar açıyor. Dışarı taşmanın yollarını açıyorsun kendine.”
“Oyunculuğun Yüzde Sekseni Bence Dinlemekten Geliyor”
En değerlisi dinlemek bu ortada. Oyunculuğun yüzde sekseni bence dinlemekten geliyor. Şayet dinlersek gerçek bir alaka kurabiliriz. Dinlemek yalnızca karşındakini dinlemek değil, kendini dinlemek, ortamı dinlemek.”
Moderatör Berna Adıgüzel: “Sen disiplinler ortası bir sanatçısın. Hem müzik var hayatında hem oyunculuk var. Bu iki disiplin birbirini nasıl besliyor? Sen bir karakteri çalışırken onun ritmini, müziğini buluyor musun?”
“Çoğu vakit karaktere dair bir müzik çalıyor başımda. Karakterin haline dair müzik duyuyorum. Bazen fotoğrafını çiziyorum. Karalama dahi olsa bir şeyler anlatıyor. Bence her sanat kolu birbirini çok besliyor. Oyuncu dediğin insanın da oyunculuk dışında bir şeylerle önemli alakadar olması gerekiyor. Zira oyuncunun hayatı kendi içine kapalı bir hayat.”
Moderatör: “Yurtdışında da yaptığınız projeleriniz var. Diğer bir lisanda oynamak çok güç. Lisan bilmek kâfi değil orada oynamak için. O yerin kültürü var. Vücut lisanı bile farklı bizden. Nasıl başardın?”
“Oyunculuğun büyülü olduğu az anlar oluyor. Ve bunun çoğunluğu anadilinde oluyor. Bilhassa tiyatroda çok hoş anılarım var. Büyülü dediğim şey ise orada yazanı değil de yazmayanı oynamak. Karakterin gizlemeye çalıştığı şeyi sızdırabiliyorsan o vakit çok keyifli oluyor.”
“Değer Vereceğiniz Bir Uğraşınızın Olması Şart”
Moderatör: “Gençler bu dalda neye hazır olmalı? Sen kendi ışığını nasıl buldun?”
“Gençler uzun ve belgisiz bir yola hazırlıklı olmalı. Muvaffakiyete hiçbir vakit hazırlıklı olamazsın. Oyunculuk insan tabiatını inceleyen bir bilim kısmı üzere bir şey. Kendi adıma gerçek bildiğim ve inandığım şeyleri hiçbir şey için satmamak. Naçizane kendi duruşum dışında yaslanabileceğim hiçbir şey olmadı hayatımda. Kendimi hayal kırıklığına uğratmamak aslında. Aynaya bakabilmeye her vakit devam etmek. Gerisi daima kör dövüşü, karanlıkta yol bulmak.
Oyunculuğun çok zikzakları var. Kesinlikle oyunculuğu kenara park ettiğinizde bedel vereceğiniz bir uğraşınızın olması koşul.”
Söyleşi sonrası İlker Kaleli’ye sürpriz bir doğum günü kutlaması gerçekleştirildi.
Söyleşinin sonunda İlker Kaleli’yi kutlayan Genel Sanat Yönetmeni Ayşegül İşsever:
“Huzurlarınızda bir sefer daha İlker Bey’e teşekkür ediyorum. Davetimize teveccüh gösterdi. Çok keyifli ve içten bir sohbetti. Çok teşekkür ediyoruz.
Bu yıl 40.’sını düzenledik Genç Günler’in. Hazır mıyız? mottosuyla düzenledik. Söyleşilerimizin birincisini İlker Bey’le yaptık” dedi.
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı
